✿ (SF) Is girl. ::KrisLu
Is girl ?
rate : PG - 13
pairing : Kris&Luhan
วันหนึ่ง ณ โรงเรียนประถมชั้น ป.4
สวัสดีครับ ผมชื่อคริส…และนี่เป็นเรื่องตอน ป.4ของผมเองครับ ในห้องของผมมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อ ลู่ฮาน เธอน่ารักที่สุดในชั้นปี อ่อนโยนกับทุกคนแถมยังเรียนเก่งอีกต่างหาก
เพราะงั้นเธอเลยเป็นที่โด่งดังในหมู่เด็กผู้ชายมาก ว่ากันตรงๆผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน
แต่ในทางกลับกันลู่ฮาน ก็ไปขัดหูขัดตาเด็กผู้หญิงคนอื่น…
"นี่! ลู่ฮานมานี่หน่อยสิ" เสียงเด็กผู้หญิงคนนึ่งพูดขึ้นจากมุมตึก ขณะที่ลู่ฮานกำลังเดินกลับบ้าน
"เอ๋...? คุณ คริสตัลมีอะไรหรอ" ลู่ฮานหันกลับไปมองอย่างงงๆ
"ชั้นบอกให้มานี่!" คริสตัลกับเพื่อนอีกสองคนเดินเข้ามาผลักลู่ฮานล้มลงกับพื้นแล้วสาดน้ำใส่เธอ
"ว้าย!!!" ลู่ฮานร้องอย่างตกใจที่จู่ๆก็โดนน้ำสาดใส่
"แอบเล่นหูเล่นตากับพวกผู้ชายอีกแล้วนะ" แทยอนว่า
"ใช่ๆ แค่น่ารักนิดหน่อยทำมาเป็นได้ใจ" ทิฟฟานี่เสริม
"มะ...ไม่นะ ไม่ใช่"
"ไม่ใช่อะไร แต่งหน้ามาก็เข้มจัด" คริสตัลเชยคางลูฮานขึ้นมา
"กะ...ก็ คุณแม่บอกว่าต้องแต่งตัวให้ดูดี" ลู่ฮานพูดเสียงเครือ
"นี่พวกเธอเลิกทำงี่เง่าซะทีได้มั้ย!!!" ทันได้นั้นคริสเด็กหนุ่มชั้นเดียวกันก็เดินมาพบเข้า
"อ๊ะ คริส!" คริสตัลกับพวกผงะเล็กน้อย
"นี่พวกเธอทำอะไรลู่ฮานน่ะ!!!"
"มะ...ได้ทำอะไรซักหน่อย พวกฉันแค่มาเตือนๆลู่ฮานเท่านั้น" แทยอนแก้ตัว
"อ๊ะหรอ? เมื่อกี้มันเหมือนใช้กำลังหาเรื่องกันเลยนี่"
"ฮึ่! พวกเรากลับกันเถอะ" แล้วคริสตัลกับพวกก็เดินลับหายไป คริสหันไปมองเพื่อนร่วมชั้นที่กำลังเปียกโชก
"เอ้าใช้นี่สิ" คริสยื่นผ้าเย็นหน้าสีน้ำเงินของตัวเองให้
"ไม่เป็นไรฉันมีผ้าเช็ดหน้า"
"เอาไปเถอะน่า" เด็กชายตัวสูงยัดผ้าเช็ดหน้าของตัวเองใส่มือบางไว้
"อื้อ ขอบใจจ๊ะ" ลู่ฮานรับผ้าไปเช็ดหน้า
"นี่เธอน่ะ โดนแบบนั้นประจำเลยหรอ?" คริสถามขึ้นแล้วมองเด็กผู้หญิงข้างๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอก็มักจะมีรอยยิ้มเสมอ
"ก็ไม่ถึงกับประจำหรอก แค่บางครั้งน่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอกพรุ่งนี้ก็วันเกิดชั้นแล้ว...อีกนิดเดียวเท่านั้น"
".......?"
"นี่ ลู่ฮาน..."
"...เอ๋?"
"ครั้งหน้าถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็เรียกฉันสิ ฉันจะปกป้องเธอเอง... เพราะงั้นนะ...เอ่อ คือว่า..."
"ขอบคุณนะ คุณคริสนี่ใจดีจริงๆ" ลู่ฮานส่งยิ้มให้คริสอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มัน...น่าร๊ากกกกกกก~
"เอ่อ...อ๊ะ งั้นแค่นี่ก่อนนะ ฉันต้องไปแล้ว...!!!" คริสลุกพรวดขึ้น
"อื้ม~พรุ่งนี้เจอกันนะ"ลู่ฮานหันมาโบกมือให้
.
.
.
ระหว่างทางกลับบ้านคริส
"เอ๊ะ!?" ระหว่างทางเดินกลับบ้าน สายตาคริสเหลือบไปเห็นร้านดอกไม้ที่ตกแต่งร้านอย่างสวยงาม
"เอ....ลู่ฮานบอกว่าพรุ่งนี้ก็วันเกิดแล้วนี่ ยัยนั้นจะชอบดอกไม้มั้ยน้า..?"
.
.
.
เช้าวันรุ่งขึ้น(วันเกิดลูฮาน)
'เฮ่ออออ~สุดท้ายก็ซื้อมาจนได้สินะเรา' เด็กหนุ่มนั่งมองช่อดอกลินลี่สีขาวที่ถูกห่อด้วยกระดาษสีชมพูสวยงาม
"อ่าว! ไอ้คุณคริสแกซื้ออะไรมาวะนั่น...ดอกไม้? ดอกไม้ใคร? มีใครให้แก? หรือแกจะให้ใคร?" พอเปิดตัวมาปุ๊บซิ่วหมินเพื่อนสนิดของคริสก็ถามรัวเลย
"ยุ่งน่า...--*" คริสบอกปัดๆ
"แหม~นายต้องเอามาให้ใครแน่เลย ใช่มั้ยล่ะ!"
"ยุ่งน่าไอ้ซาลาเปา"
"โอ้~! หวัดดีคุณคริส ผมเอาผ้าเช็ดหน้ามาคืน" ระหว่างสองเพื่อนรักกำลังเถียงกันอยู่ก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆหน้าหวานๆเดินเข้ามาหา
แต่จะว่าไปเด็กคนนี้ก็หน้าคุ้นๆนะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
"นายคือ...?" คริสถามอย่างงงแล้วมองที่มือเด็กคนนั้นมันมีผ้าเช็ดหน้าของเขาอยู่
"อะไรกัน คุณคริสไม่เจอผมแค่วันเดียวจำกันไม่ได้เลยหรอ?^^" คริสกับซิ่วหมินก็ยังทำหน้างงอย่างเดิม
"นี่ผมเองนะ ลู่ฮานคุณคริสจำไม่ได้หรอฮะ^~^"
"หือออออ...O.o?/ฮ๊าาาาาาา!!!~" สองเพื่อนรักประสานเสียงร้องอย่างตกใจ
"อย่าบอกนะว่านายคือ ละ...ลู่ฮาน???" คริสจ้องลู่ฮานไม่วางตา
"อื้ม~ใช่แล้วผมลู่ฮานเอง^^" <<ยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ละ...แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับนายอะ?นายกลายเป็นผู้ชายได้ไง???" ซิ่วหมินถามต่อ
"อ๋อ ผมเลิกทำตัวเป็นผู้หญิงแล้วน่ะก็ตกลงกันไว้แล้วนี่”
"ตกลง???"
"ก็ตอนผมเกิดน่ะแม่เค้า..."
ย้อนเวลากลับไปเมื่อ10ปีก่อน ลู่ฮานเกิด
ผู้เป็นแม่ของลู่ฮานกำลังเถียงกับคนในครอบครับของเธอหัวชนฝา เรื่องลูกชายคนเดียวของเธอ
แม่:: ไม่ยอมเด็ดขาด!!ยังไงฉันก็จะเลี้ยงเด็กผู้หญิงให้ได้ อุตส่าห์ซื้อชุดหน้ารักๆไว้ให้ตั้งเยอะ!! ยังไงฉันก็จะเลี้ยงเด็กผู้หญิง
.
.
.
ปัจจุบัน
"สรุปในครอบครับ ก็ตกลงกันว่าจะอนุญาตให้เลี้ยงฉันเหมือนเป็นเด็กผู้หญิงจนอายุ10ขวบน่ะ... ทำอะไรไม่เข้าท่าเลยว่ามะ?-_-"
"......"<< อึ้งพูดไม่ออก
"อ๊ะ!...คุณลูน่าทำการบ้านเลขมารึเปล่าน่ะ?"ลู่ฮานหันไปทักเพื่อนผู้หญิงร่วมชั้น
"อ๊ะ...อื้ม..."
"ผมลืมทำมาน่ะขอดูได้มั้ย?^_<"
"อะอื้อ...เอาไปสิ" ลูน่าส่งสมุดให้ลูฮานอย่างมือสั่นๆ เพราะไม่รู้เด็กคนนี้เป็นใคร ทำไมถึงรู้จักชื่อเธอด้วย แต่จะว่าไปเด็กคนนี้หน้าเหมือนลู่ฮานเลยนี่?
"ขอบใจ" ว่าแล้วลู่ฮานก็เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง แถมยังเอาเท้าขึ้นมา พาดโต๊ะไว้อีกต่างหาก!!! O.o
"..."<< คริสกับเด็กผู้ชายคนอื่นต่างก็จุกจนพูดไม่ออกกันถ้วนหน้า
เช่นนี้เอง...ชายอกสามศอกจึงโดนต้มกันถ้วนหน้า
หลังจากนั้นไม่รู้เวรกรรมอะไรผมกับไอ้หมอนั่น(เปลี่ยนสรรพนามไปทันที-_-") ก็ได้อยู่ห้องเดียวกันจนถึง ม.ปลาย และมักขุดเอาเรื่องหน้าอายตอนนั้นมาแหย่ผมอยู่เรื่อย
ตัวอย่างเช่น
"นี่คุณคริส ใกล้จะถึงวันเกิดผมแล้วนะไม่ให้ของขวัญผมหน่อยหรอ?...อย่างเช่นดอกไม้เงี้ย^^"
"...ไม่ให้เว้ย...กรอดๆ"<<พึมพำอยู่คนเดียว
special:มาดูความรู้สึกของลูฮานตอนเป็นผู้หญิง
กรณีที่1: มักจะมีเด็กผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลัง
โอ๊ย~~~รำคาญชิบ ...หา?อะไรน่ะ...ว่าแต่ คุณชายคริสเหลือบมองผมมาตั้งแต่เมื้อกี้แล้วนะเฟ้ย ไอ้เวรนี่...!!!
กรณีที่2: ตอนที่ถูกเด็กผู้หญิงรังแกบ่อยๆ
"แอบเล่นหูเล่นตากับพวกผู้ชายอีกแล้วนะ"
"ซ่าาาาาาาา~"
หนอยยัยบ้าพวกนี้...!!! เอาน้ำอะไรมาสาดผมเนี่ย! ถ้าสิวขึ้นขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ!!! เดี๋ยวปั๊ดตบเกรียนแตกเลยซะนี่เว้ย!!!
กรณีที่3: ตอนที่คริสยื่นผ้าเช็ดหน้าให้
"ครั้งหน้าถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็เรียกฉันสิ ฉันจะปกป้องเธอเอง... เพราะงั้นนะ...เอ่อ คือว่า..."
"ขอบคุณนะ คุณคริสนี่ใจดีจริงๆ" ลู่ฮานรีบพูดตัดบทขึ้นก่อน ก่อนที่จะได้ยินคำขนลุกๆออกจากปากคริส
หมอนี่...พูดอะไรของเค้าฟระ? โอ๊ยไม่ไหว..เราจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่แล้วนะ...55555555555555555555555555555555
ผลลัพธ์ตอนนี้:
"แหม~คุณคริสนี่หน้ารักจังเลยน้าาาา>~< คิดถึงสมัยประถมจังเลยเนอะ"
"อ้วกจะแตกล่ะสิไม่ว่า!!! อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีกนะเฟ้ย!!!" คริสวิ่งหนีลู่ฮานอย่างอับอาย
ไม่ว่าจะผ่านมานานแค่ไหนก็ตามคุณคริสก็ยังเป็นเพื่อนที่หน้าแกล้งที่สุดของผมอยู่ดีล่ะครับ^^
Fin ♥
rate : PG - 13
pairing : Kris&Luhan
วันหนึ่ง ณ โรงเรียนประถมชั้น ป.4
สวัสดีครับ ผมชื่อคริส…และนี่เป็นเรื่องตอน ป.4ของผมเองครับ ในห้องของผมมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อ ลู่ฮาน เธอน่ารักที่สุดในชั้นปี อ่อนโยนกับทุกคนแถมยังเรียนเก่งอีกต่างหาก
เพราะงั้นเธอเลยเป็นที่โด่งดังในหมู่เด็กผู้ชายมาก ว่ากันตรงๆผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน
แต่ในทางกลับกันลู่ฮาน ก็ไปขัดหูขัดตาเด็กผู้หญิงคนอื่น…
"นี่! ลู่ฮานมานี่หน่อยสิ" เสียงเด็กผู้หญิงคนนึ่งพูดขึ้นจากมุมตึก ขณะที่ลู่ฮานกำลังเดินกลับบ้าน
"เอ๋...? คุณ คริสตัลมีอะไรหรอ" ลู่ฮานหันกลับไปมองอย่างงงๆ
"ชั้นบอกให้มานี่!" คริสตัลกับเพื่อนอีกสองคนเดินเข้ามาผลักลู่ฮานล้มลงกับพื้นแล้วสาดน้ำใส่เธอ
"ว้าย!!!" ลู่ฮานร้องอย่างตกใจที่จู่ๆก็โดนน้ำสาดใส่
"แอบเล่นหูเล่นตากับพวกผู้ชายอีกแล้วนะ" แทยอนว่า
"ใช่ๆ แค่น่ารักนิดหน่อยทำมาเป็นได้ใจ" ทิฟฟานี่เสริม
"มะ...ไม่นะ ไม่ใช่"
"ไม่ใช่อะไร แต่งหน้ามาก็เข้มจัด" คริสตัลเชยคางลูฮานขึ้นมา
"กะ...ก็ คุณแม่บอกว่าต้องแต่งตัวให้ดูดี" ลู่ฮานพูดเสียงเครือ
"นี่พวกเธอเลิกทำงี่เง่าซะทีได้มั้ย!!!" ทันได้นั้นคริสเด็กหนุ่มชั้นเดียวกันก็เดินมาพบเข้า
"อ๊ะ คริส!" คริสตัลกับพวกผงะเล็กน้อย
"นี่พวกเธอทำอะไรลู่ฮานน่ะ!!!"
"มะ...ได้ทำอะไรซักหน่อย พวกฉันแค่มาเตือนๆลู่ฮานเท่านั้น" แทยอนแก้ตัว
"อ๊ะหรอ? เมื่อกี้มันเหมือนใช้กำลังหาเรื่องกันเลยนี่"
"ฮึ่! พวกเรากลับกันเถอะ" แล้วคริสตัลกับพวกก็เดินลับหายไป คริสหันไปมองเพื่อนร่วมชั้นที่กำลังเปียกโชก
"เอ้าใช้นี่สิ" คริสยื่นผ้าเย็นหน้าสีน้ำเงินของตัวเองให้
"ไม่เป็นไรฉันมีผ้าเช็ดหน้า"
"เอาไปเถอะน่า" เด็กชายตัวสูงยัดผ้าเช็ดหน้าของตัวเองใส่มือบางไว้
"อื้อ ขอบใจจ๊ะ" ลู่ฮานรับผ้าไปเช็ดหน้า
"นี่เธอน่ะ โดนแบบนั้นประจำเลยหรอ?" คริสถามขึ้นแล้วมองเด็กผู้หญิงข้างๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอก็มักจะมีรอยยิ้มเสมอ
"ก็ไม่ถึงกับประจำหรอก แค่บางครั้งน่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอกพรุ่งนี้ก็วันเกิดชั้นแล้ว...อีกนิดเดียวเท่านั้น"
".......?"
"นี่ ลู่ฮาน..."
"...เอ๋?"
"ครั้งหน้าถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็เรียกฉันสิ ฉันจะปกป้องเธอเอง... เพราะงั้นนะ...เอ่อ คือว่า..."
"ขอบคุณนะ คุณคริสนี่ใจดีจริงๆ" ลู่ฮานส่งยิ้มให้คริสอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มัน...น่าร๊ากกกกกกก~
"เอ่อ...อ๊ะ งั้นแค่นี่ก่อนนะ ฉันต้องไปแล้ว...!!!" คริสลุกพรวดขึ้น
"อื้ม~พรุ่งนี้เจอกันนะ"ลู่ฮานหันมาโบกมือให้
.
.
.
ระหว่างทางกลับบ้านคริส
"เอ๊ะ!?" ระหว่างทางเดินกลับบ้าน สายตาคริสเหลือบไปเห็นร้านดอกไม้ที่ตกแต่งร้านอย่างสวยงาม
"เอ....ลู่ฮานบอกว่าพรุ่งนี้ก็วันเกิดแล้วนี่ ยัยนั้นจะชอบดอกไม้มั้ยน้า..?"
.
.
.
เช้าวันรุ่งขึ้น(วันเกิดลูฮาน)
'เฮ่ออออ~สุดท้ายก็ซื้อมาจนได้สินะเรา' เด็กหนุ่มนั่งมองช่อดอกลินลี่สีขาวที่ถูกห่อด้วยกระดาษสีชมพูสวยงาม
"อ่าว! ไอ้คุณคริสแกซื้ออะไรมาวะนั่น...ดอกไม้? ดอกไม้ใคร? มีใครให้แก? หรือแกจะให้ใคร?" พอเปิดตัวมาปุ๊บซิ่วหมินเพื่อนสนิดของคริสก็ถามรัวเลย
"ยุ่งน่า...--*" คริสบอกปัดๆ
"แหม~นายต้องเอามาให้ใครแน่เลย ใช่มั้ยล่ะ!"
"ยุ่งน่าไอ้ซาลาเปา"
"โอ้~! หวัดดีคุณคริส ผมเอาผ้าเช็ดหน้ามาคืน" ระหว่างสองเพื่อนรักกำลังเถียงกันอยู่ก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆหน้าหวานๆเดินเข้ามาหา
แต่จะว่าไปเด็กคนนี้ก็หน้าคุ้นๆนะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
"นายคือ...?" คริสถามอย่างงงแล้วมองที่มือเด็กคนนั้นมันมีผ้าเช็ดหน้าของเขาอยู่
"อะไรกัน คุณคริสไม่เจอผมแค่วันเดียวจำกันไม่ได้เลยหรอ?^^" คริสกับซิ่วหมินก็ยังทำหน้างงอย่างเดิม
"นี่ผมเองนะ ลู่ฮานคุณคริสจำไม่ได้หรอฮะ^~^"
"หือออออ...O.o?/ฮ๊าาาาาาา!!!~" สองเพื่อนรักประสานเสียงร้องอย่างตกใจ
"อย่าบอกนะว่านายคือ ละ...ลู่ฮาน???" คริสจ้องลู่ฮานไม่วางตา
"อื้ม~ใช่แล้วผมลู่ฮานเอง^^" <<ยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ละ...แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับนายอะ?นายกลายเป็นผู้ชายได้ไง???" ซิ่วหมินถามต่อ
"อ๋อ ผมเลิกทำตัวเป็นผู้หญิงแล้วน่ะก็ตกลงกันไว้แล้วนี่”
"ตกลง???"
"ก็ตอนผมเกิดน่ะแม่เค้า..."
ย้อนเวลากลับไปเมื่อ10ปีก่อน ลู่ฮานเกิด
ผู้เป็นแม่ของลู่ฮานกำลังเถียงกับคนในครอบครับของเธอหัวชนฝา เรื่องลูกชายคนเดียวของเธอ
แม่:: ไม่ยอมเด็ดขาด!!ยังไงฉันก็จะเลี้ยงเด็กผู้หญิงให้ได้ อุตส่าห์ซื้อชุดหน้ารักๆไว้ให้ตั้งเยอะ!! ยังไงฉันก็จะเลี้ยงเด็กผู้หญิง
.
.
.
ปัจจุบัน
"สรุปในครอบครับ ก็ตกลงกันว่าจะอนุญาตให้เลี้ยงฉันเหมือนเป็นเด็กผู้หญิงจนอายุ10ขวบน่ะ... ทำอะไรไม่เข้าท่าเลยว่ามะ?-_-"
"......"<< อึ้งพูดไม่ออก
"อ๊ะ!...คุณลูน่าทำการบ้านเลขมารึเปล่าน่ะ?"ลู่ฮานหันไปทักเพื่อนผู้หญิงร่วมชั้น
"อ๊ะ...อื้ม..."
"ผมลืมทำมาน่ะขอดูได้มั้ย?^_<"
"อะอื้อ...เอาไปสิ" ลูน่าส่งสมุดให้ลูฮานอย่างมือสั่นๆ เพราะไม่รู้เด็กคนนี้เป็นใคร ทำไมถึงรู้จักชื่อเธอด้วย แต่จะว่าไปเด็กคนนี้หน้าเหมือนลู่ฮานเลยนี่?
"ขอบใจ" ว่าแล้วลู่ฮานก็เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง แถมยังเอาเท้าขึ้นมา พาดโต๊ะไว้อีกต่างหาก!!! O.o
"..."<< คริสกับเด็กผู้ชายคนอื่นต่างก็จุกจนพูดไม่ออกกันถ้วนหน้า
เช่นนี้เอง...ชายอกสามศอกจึงโดนต้มกันถ้วนหน้า
หลังจากนั้นไม่รู้เวรกรรมอะไรผมกับไอ้หมอนั่น(เปลี่ยนสรรพนามไปทันที-_-") ก็ได้อยู่ห้องเดียวกันจนถึง ม.ปลาย และมักขุดเอาเรื่องหน้าอายตอนนั้นมาแหย่ผมอยู่เรื่อย
ตัวอย่างเช่น
"นี่คุณคริส ใกล้จะถึงวันเกิดผมแล้วนะไม่ให้ของขวัญผมหน่อยหรอ?...อย่างเช่นดอกไม้เงี้ย^^"
"...ไม่ให้เว้ย...กรอดๆ"<<พึมพำอยู่คนเดียว
special:มาดูความรู้สึกของลูฮานตอนเป็นผู้หญิง
กรณีที่1: มักจะมีเด็กผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลัง
โอ๊ย~~~รำคาญชิบ ...หา?อะไรน่ะ...ว่าแต่ คุณชายคริสเหลือบมองผมมาตั้งแต่เมื้อกี้แล้วนะเฟ้ย ไอ้เวรนี่...!!!
กรณีที่2: ตอนที่ถูกเด็กผู้หญิงรังแกบ่อยๆ
"แอบเล่นหูเล่นตากับพวกผู้ชายอีกแล้วนะ"
"ซ่าาาาาาาา~"
หนอยยัยบ้าพวกนี้...!!! เอาน้ำอะไรมาสาดผมเนี่ย! ถ้าสิวขึ้นขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ!!! เดี๋ยวปั๊ดตบเกรียนแตกเลยซะนี่เว้ย!!!
กรณีที่3: ตอนที่คริสยื่นผ้าเช็ดหน้าให้
"ครั้งหน้าถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็เรียกฉันสิ ฉันจะปกป้องเธอเอง... เพราะงั้นนะ...เอ่อ คือว่า..."
"ขอบคุณนะ คุณคริสนี่ใจดีจริงๆ" ลู่ฮานรีบพูดตัดบทขึ้นก่อน ก่อนที่จะได้ยินคำขนลุกๆออกจากปากคริส
หมอนี่...พูดอะไรของเค้าฟระ? โอ๊ยไม่ไหว..เราจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่แล้วนะ...55555555555555555555555555555555
ผลลัพธ์ตอนนี้:
"แหม~คุณคริสนี่หน้ารักจังเลยน้าาาา>~< คิดถึงสมัยประถมจังเลยเนอะ"
"อ้วกจะแตกล่ะสิไม่ว่า!!! อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีกนะเฟ้ย!!!" คริสวิ่งหนีลู่ฮานอย่างอับอาย
ไม่ว่าจะผ่านมานานแค่ไหนก็ตามคุณคริสก็ยังเป็นเพื่อนที่หน้าแกล้งที่สุดของผมอยู่ดีล่ะครับ^^
Fin ♥
หัวข้อ : ☆~season~☆
ชนิด : วรรณคดี/บทประพันธ์